Samowystarczalność

Definicja

Samowystarczalność w kontekście permakultury oznacza zdolność gospodarstwa domowego do pokrycia istotnej części własnych potrzeb — żywnościowych, energetycznych, wodnych — z zasobów wytwarzanych i pozyskiwanych na miejscu, bez pełnego uzależnienia od zewnętrznych dostawców. Rzadko oznacza to pełną izolację; częściej chodzi o realną redukcję zależności tam, gdzie jest to możliwe i sensowne.

Kontekst / dlaczego to ważne

Pełna samowystarczalność na małej działce przydomowej jest w praktyce trudna do osiągnięcia, ale nawet częściowa — własne warzywa, owoce z lasu jadalnego, kompost zamiast kupionego nawozu — obniża koszty utrzymania i buduje odporność na przerwy w dostawach czy wzrost cen żywności. Permakultura traktuje samowystarczalność jako cel kierunkowy, do którego dąży się stopniowo, poprzez kolejne, permanentne elementy systemu, a nie jako warunek wstępny do rozpoczęcia działania.

Powiązane pojęcia

• Permakultura — system projektowania wspierający dążenie do samowystarczalności
• Permanentna uprawa — trwałe elementy zmniejszające zależność od zakupów
• Las jadalny — praktyczne źródło żywności zwiększające samowystarczalność